‘Psychoot’ schrijft column
Een krant die bericht over psychische problemen, alsof het normaal is, niet spectaculair. Dat vind ik heel bijzonder.
Een krant die bericht over psychische problemen, alsof het normaal is, niet spectaculair. Dat vind ik heel bijzonder.
Reizen met kinderen? ‘Bijna zo leuk als de Belgische kust’ 14 jaar geleden gingen we samen op reis, een jaar, in Azië, mijn man en ik. We waren amper een maand samen toen we die beslissing namen. Die reis was de basis voor onze relatie. Een reis waarin we elkaar leerden kennen, waarin we de zotste avonturen beleefden, van stiekem overnachten op de Chinese muur tot een motor kopen in Vietnam en over de Cambodjaanse grens smokkelen. Een jaar waar, toegegeven, ook foute verwachtingen werden gesteld, want zelfs na 14 jaar krijg ik mijn man nog steeds niet uitgelegd dat 2 maal per dag seks niet dé maatstaf is. We reisden en we droomden over wat nog zou komen. Waar zouden we wonen? Kinderen? En zouden we met die kinderen ook nog kunnen reizen? We namen het ons voor.
‘Ik ga een boek schrijven,’ de verpleegster knikte. ‘Het gaat weken in de top 10 staan. Het gaat zelfs vertaald worden.’ ‘Grootheidswaanzin’, noteerde ze in mijn dossier. En ze had gelijk.
Vorig jaar startte ik, als lerarenopleider, zélf met onze eigen opleiding lager onderwijs. Lees hier welke inzichten het me al bracht.
‘Thuiswerken’ als beginnende zelfstandige met zonen in de buurt. Het is beslist een uitdaging!
Er waren klachten van de ‘broerenvakbond’, dat er te strenge regels waren over het I-pad en Playstation gebruik. En dus gaven we hen één dagje carte blanche.
7 jaar ligt mijn psychose intussen achter me. Ik werk voltijds. Je zou me hersteld kunnen noemen en toch blijft het zelfstigma branden. Maar wat is zelfstigma? ‘Ze moest een filmpje over jou bekijken, over je psychose.’ Gisteren kwam ik op de gang een collega tegen, zo eentje van een ander departement met wie ik
Met de verkiezingen in zicht rollen de partijen over elkaar heen om hun mening over het onderwijs te geven. Forse uitspraken worden gedaan, puntenplannen worden opgesteld want ‘het gaat niet goed met het Vlaamse onderwijs’. Daarbij wordt echter één fundamenteel inzicht over het hoofd gezien: onderwijs is een middel, geen doel op zich. En dus
De afgelopen week regende het berichten over onderwijs. Alleen negatieve berichten. De Morgen kwam met een dossier waarvan de veelzeggende titel ‘Code rood in de klas’ weinig ruimte liet voor een positieve noot. En er werden uitspraken gedaan, oneliners. Bart De Wever sprak in Terzake over de ‘pretpedagogie’: een startsein voor nog meer krasse uitspraken. Grijzende, kalende mannen Philip Brinkman vergeleek
Brenda is webredacteur van Psychosenet.be, lector aan de lerarenopleiding en auteur van de boeken ‘Kortsluiting in mijn hoofd’, ‘Uitgedokterd‘ en ‘Lena‘. Even leek Brenda de pedalen te verliezen, de angst om opnieuw psychotisch te worden was er. Maar een bende lieve studenten en één klaproos brachten daar verandering in. Juni 2012. In de tuin staan de klaprozen