Bio

Ik was 10 jaar toen ik besloot dat ik de wereld kon en ging veranderen. Dat zou ik doen door te schrijven. Samen met mijn buurmeisje richtten we ‘De natuurvriendjes’ op. Een tweemaandelijks krantje met informatie over dieren en tips over hoe we voor de natuur konden zorgen, netjes uitgetypt en met tekeningen verzorgd. We verkochten het voor 20 frank in het dorp. Op het einde van het jaar schonken we 6000 frank aan WWF. De activist in mij was geboren, de schrijver ook.

Fitz roy Argentinie
lezingen.png

8 jaar later ging ik Germaanse filologie studeren. De liefde voor taal, voor lezen en schrijven groeide, de angst voor het witte blad ook. Wat kon ik schrijven, wat had ik te vertellen, wie zou me willen lezen? De grote kinderdroom om schrijfster te worden borg ik op. Ik werd leerkracht en daardoor veranderde ik de wereld elke dag. Onderwijs werd en is nog steeds mijn passie. Ik gaf in heel wat verschillende onderwijscontexten les, in onthaalklassen, tweedekansonderwijs, lager onderwijs, de lerarenopleiding.

theater.png

In 2012, na de geboorte van mijn derde zoon, kreeg ik een kraambedpsychose, een ontzettend bevreemdende ervaring en op een manier een kentering in mijn leven. Plots wist ik waarover schrijven. Mijn eerste boek ‘Kortsluiting in mijn hoofd’ verscheen in 2014, een autobiografische roman over die psychose maar vooral ook over mensonterende behandeling. De activist in mij werd weer wakker. Acht jaar lang stond ik op de barricades om te strijden voor patiëntenrechten. Ik sprak op congressen, richtte Psychosenet België op en zetelde 3 jaar in de Hoge Gezondheidsraad. Ik schreef opiniestukken en er volgden nog boeken: ‘Uitgedokterd (2016), Lena (2017) met als terugkerend thema geestelijke gezondheidszorg. 

In 2019 verscheen mijn kinderboek PSSST! Het grote weetjes en niet weetjes boek over psychische … euh… je weet wel. Het voelde als ‘thuiskomen’. Mijn know how uit het onderwijs – in 2020 behaalde ik een bijkomend bachelor diploma lager onderwijs – combineren met die uit de geestelijke gezondheidszorg en dat neerpennen in heldere taal. Mocht ik me kinderboekenauteur noemen? Ik besloot dat dat de richting was die ik uit wilde gaan. Met het boek ‘Ben ik dan nu weer normaal?’  (2020) sloot ik mijn activisme in de geestelijk gezondheidszorg af. Ik richtte me op datgene wat me het meest energie geeft: mijn baan als lerarenopleider, mijn drie zonen, mijn man, mijn tuin, de natuur én kinderboeken lezen én schrijven.

opiniestukken.png

In juni 2021 komt mijn volgende kinderboek uit ‘Een jaar met Wifi’ over de avonturen van onze hond Wifi en van onze drie zonen. Een grappig boek met korte verhaaltjes dat hopelijk heel wat kinderen aanzet tot lezen. Want dat vind ik als taallector zo belangrijk. Dat kinderen de liefde voor boeken mogen ontdekken.

In onze tuin kan je die liefde alvast terugvinden. We bouwden een waanzinnige boekenboomhut om gezellig te kunnen lezen. De tuin, onze zwemvijver, onze diertjes delen we van mei tot juli graag met andere mensen, gezinnen die even op adem willen komen, zich vuil willen maken, die willen lezen in de boomhut, die willen verstillen en gewoon even willen zijn. En dan zijn wij er graag even voor hen. Want dat heb ik geleerd, uit alles wat ik de afgelopen 42 jaar meemaakte, uit de marathon die ik liep. Het leven is zoveel mooier als je met mensen kan samen lopen. Je bent welkom op ons pad.