Bio

Brenda Froyen resized for webIk heb er altijd van gedroomd om schrijfster te worden. Maar ik wist nooit waarover ik kon schrijven. En toen kreeg ik, in 2012, een kanjer van een psychose, werd ik driemaal opgenomen, en overwon ik een depressie. Plots wist ik waarover te schrijven. ‘Kortsluiting in mijn hoofd’ verscheen in september 2014 als een vorm van verwerking van wat ik had meegemaakt, als mijn recht van antwoord, als een aanklacht tegen de psychiatrie. Ik trok de wereld in met mijn boodschap. In scholen, in ziekenhuizen, bibliotheken geef ik lezingen, workshops om het taboe rond geestelijke gezondheidszorg te doorbreken, om te ijveren voor een meer humane psychiatrie, maar vooral om een verhaal van hoop te brengen.

Ik wilde vroeger, als kind, niet alleen schrijfster worden, maar ook actrice. Ik zing ontzettend graag en heb een lichte voorkeur voor foute, kleffe nummers. En dat heeft Stefaan Baeten, directeur van een psychiatrisch ziekenhuis maar vooral topmuzikant ook. We vonden elkaar en maakten een voorstelling van het boek. In november 2015 traden  we voor het eerst op – de kleffe nummers bewaarden we voor de repetities.  In het voorjaar 2017 trekken we met de voorstelling op de hort in Vlaanderen in samenwerking met Te Gek!?

Intussen is er ook een tweede boek. ‘Uitgedokterd. Van dwang tot veerkracht in de psychiatrie.’ Over hoe het beter kan in de geestelijke gezondheidszorg. En ook ideeën voor een derde en vierde boek liggen klaar. De liefde voor het schrijven die ik tijdens mijn studies Germaanse talen  al voelde is alleen maar verder aangewakkerd.  Mijn boeken gaan over de geestelijke gezondheidszorg. Omdat ik het nog niet helemaal los kan laten, omdat er in die sector nog zoveel te winnen is.

Er zijn ook dagen dat ik helemaal niets met de geestelijke gezondheidszorg wil te maken hebben, dat zijn de dagen dat ik les geef op de Artesis Plantijn Hogeschool in de lerarenopleiding, het meewerkend voorwerp uitleg en mijn studenten inwijd in de Nederlandse didactiek. Uit mijn baan als docent Nederlands put ik heel wat energie.

De meeste energie krijg ik echter thuis, van mijn drie zoontjes, Jip, Lom en Zen en van mijn man Jan. Door mijn vier ridders ben ik niet alleen mama, echtgenote, schrijfster, actrice of leerkracht. Door hen voel ik me ook elke dag weer prinses.